Vlaamse Ardennen Challenge

renatecoppens1
10 aug
2 minuten om te lezen

Zondag 9 augustus, 7 uur 's ochtends. Ik kroop uit mijn bed voor de Vlaamse Ardennen Challenge in Oudenaarde, 18 km wandelen door de heuvels. En ik was niet de enige vroege vogel: mijn vriend en drie andere vrienden gingen mee. Samen trokken we richting Oudenaarde.

Rond 8u30 kwamen we aan in Evenementenhal De Qubus, waar de inschrijving doorging. Makkelijk bereikbaar met trein, bus of auto. Een leuke verrassing: er was zelfs merchandise te koop aan het startpunt. Voor de echte die-hard wandelaars onder ons, zeg maar.

🥾 De route: 18 km... of toch 21?

Mijn vrienden kunnen een aardig eindje wandelen, dus namen we de gezamenlijke beslissing om de 18 km te stappen.

DACHTEN WE.

De route heeft ons uiteindelijk 3 km extra aangesmeerd. Ik heb al trust-issues met mensen, maar dat ik die ook van wandeltochten kon krijgen... dat had ik niet zien aankomen. Zucht.

🌳 Mooi, maar iets te veel asfalt

De wandeling zelf was mooi, al had ik persoonlijk wat meer variatie gewild. We kregen best wat asfalt op ons bord, terwijl ik weet dat de streek zoveel moois te bieden heeft: veldwegen, bossen, het Ename bos. Jammer dat we daar minder van hebben kunnen proeven.

Toch viel er genoeg te bewonderen:

Oudenaarde is één van de mooiste Vlaamse steden, vind ik.
We wandelden over bruggen en bewonderden de Schelde.
Op het einde kregen we in de verte de prachtige kerk van Oudenaarde te zien.
En we stapten door een gezamenlijke tuin vol verschillende bloemen.

Een kleurrijke pop gemaakt van gerecycleerd materiaal hangt in een boom langs het wandelpad. — Ook kwamen we dit lokale kunstwerk tegen

🏭 Rustposten in een loods: een primeur

Wandelaars passeren een rustpost met een rood bord van wandelclub Hanske de Krijger, gelegen aan een industriële weg met vrachtwagens.

We hadden twee rustposten, en die gingen allebei door in een loods op een industrieterrein. Dat had ik nog nooit meegemaakt, normaal zijn het sporthallen of basisscholen. Wel even opletten na de rustpost want het was even onduidelijk welke kant we op moesten. Je moest eerst terugstappen naar waar je vandaan kwam, om dan de andere kant op te gaan. Zo maakte je een lus en kwam je later nog eens langs diezelfde loods als tweede rustpost. Beetje verwarrend, maar we hebben het gered.

💧 Wat ik anders doe volgende keer

Het was een warme dag, en ik had spijt dat ik een gewone drinkfles bij had in plaats van een thermische fles die mijn water lekker fris houdt. Op het einde bleef ik zitten met een slok lauw water. Volgende keer weet ik beter.

Verder had ik niet veel mee en miste ik ook niets. De wandeling was prima uit te doen zonder overbodige bagage.

🏁 Score

Algemeen geef ik de wandeling een 7,5/10. Maar door het fijne gezelschap dat mee was, krikt dat cijfer voor mij persoonlijk op naar een 8,5/10 😉